Nanjing, Een verjaardagscadeau

 

In de Baotaqiao East Street, vlakbij de Jangtse rivier, staat een man met een groot ingelijst olieverfschilderij. Het schilderij van 1,20 meter in lengte en 1 meter breed is een portret van een vriendin die vandaag haar verjaardag viert.

 

De man spendeerde bijna 3.000 RMB aan het schilderij. Het is gemaakt door een 4de-jaarsstudent van de Tianjin Academy of Fine Arts. Hij vertelt dat het moeilijk is om de student een portret in opdracht te laten schilderen omdat de student al beroemd is en over een eigen studio beschikt.

 

“De vrouw van het schilderij komt er aan. Waarom neemt u geen foto van ons samen?”, stelt hij voor. Hij wijst naar de overkant van de straat. We merken op dat de vrouw er een stuk jonger uitziet dan op het portret. Hij antwoord niet maar richt zich tot de vrouw en roept: “Hé, ze zeggen dat je beeldschoon bent!”

 

Wanneer we vragen of hij vaak dit soort kostbare verjaardagsgeschenken aan vrienden geeft, grijnst hij en zegt: “Van vriendinnen zoals zij heb ik er weinig”.

 

 

Peking, Meneer Wang en meneer Niu

 

Niu Qingbin en Wang Dianhui zitten op straat met elkaar te praten en drinken. Ze zijn allebei oorspronkelijke inwoners van Peking en spreken met een zwaar Peking-dialect.

 

Als ze horen dat ik uit Nederland kom, verandert het onderwerp meteen in voetbal. Afgelopen nacht hebben ze de vriendschappelijke wedstrijd tegen Duitsland op TV zitten kijken (van 3:30 tot 5:30). Ze beweren dat iedereen in Peking in voetbal geïnteresseerd is.

 

Niu Qingbin is 50 jaar oud. Hij werkte voorheen in een brouwerij en kon veel drinken.

 

Wang Dianhui is 58 en heeft in zijn werk voor de Beijing Heating Group nog twee jaar te gaan voordat hij met pensioen gaat. Hij kijkt er naar uit straks tijd te hebben voor het beklimmen van bergen en te reizen.

 

Meneer Wang is trots op zijn zoon die nu 30 is. Zijn zoon is een procureur en zijn vrouw is dat ook. Meneer Wang zegt dat hijzelf niet succesvol is, maar dat is niet belangrijk vindt hij, “het is de volgende generatie die voldoet aan onze verwachtingen”.

 

Voordat we vertrekken zegt meneer Wang dat het belangrijk is dat men met beide voeten op de grond staat en iets nuttigs doet voor medeburgers. Dan zeggen ze beide, op een ernstige toon, dat ze hopen dat de fotograaf meer zal leren over de levens in Peking en ze wensen dat hij de verschillende aspecten van Peking aan de buitenlandse wereld zal tonen. Want alleen het tonen van het échte Peking aan de hele wereld zal uiteindelijk de maatschappij helpen.

 

 

 

 

 

 

Peking, FaTou amusementspark

 

Meneer Hong is de manager van een amusementspark in FaTou, Peking.

Hij heeft de afgelopen 10 jaar in verschillende amusementsparken gewerkt en werkt nu bijna twee jaar in dit park.

 

Heeft u een speciale opleiding gehad voor dit werk?

“Ja, uiteraard. Alle banen waarin je met machines te maken hebt vereisen technische vaardigheden. Ik heb machine-onderhoud gestudeerd.”

 

Kunt u iets vertellen over de veiligheidsvoorschriften in het park?

“Ieder kind dat het park binnenkomt moet worden begeleid door een volwassene. Daarnaast: we hebben niet van die grote en gevaarlijke machines; alles is hier voor kinderen onder de 12 jaar. Het is hier dus veilig en er kunnen geen gevaarlijke dingen gebeuren. “

 

Het park is dus meer gericht op de fantasie van kinderen dan op sensatie?

“Dat klopt. We hebben hier geen grote en gevaarlijke attracties.”

 

 

Hoe ziet uw dag eruit als het druk is en er veel kinderen zijn?

“In de weekeinden en tijdens vakanties kan het flink druk druk zijn. Het is dan mijn taak om ervoor te zorgen dat er een vriendelijke atmosfeer in het park blijft bestaan. Ik loop dan rond om te zien of er ergens iets mis gaat. Verder moet ik mijn medewerkers aansturen en zorgen voor de veiligheid van alle installaties.”

 

Wat is de meest populaire attractie voor de kinderen?

“Kinderen vinden de draaimolen het leukst. In de zomer is spelen met en in het water ook populair.”

 

Toen u zelf kind was, ging u toen graag naar amusementsparken?

“Toen ik kind was waren er niet zulke amusementsparken. Ik speelde gewoon thuis.”

 

Vindt u het prettig dat u de hele dag dezelfde soort muziek hoort of kunt u zich daar soms aan ergeren?

“Ik erger me niet aan de muziek. Ik vind het in zekere zin prettig omdat ik hou van het werk in deze bedrijfstak.”

 

Wat geeft u in dit werk de meeste voldoening?

“Ik vind dat de kwaliteit van de lucht hier relatief goed is.”

 

Is dat vanwege de bomen?

“(…) en er is veel te zien. Wellicht is het niet genoeg, maar de bomen zijn goed voor de gezondheid. Iedere baan kan je gezondheid schaden. Stel je voor, ik zat vroeger in de handel voor bouwmaterialen en dat was zeker niet goed voor mijn gezondheid.”

 

Hoeveel mensen moet u aansturen?

“Tussen de 3 en 6 medewerkers.”

 

Dus het is een leuke kleine werkomgeving?

“Ja, en het werk is niet vermoeiend.”

 

Bent u bevriend met uw collega’s?

“Ik ben en blijf hun baas.”

 

Wat zijn uw werkuren gedurende een week?

“Van 8 uur ‘s ochtends to 6 uur ‘ s avonds. We werken iedere dag van de week, zonder vrije dagen.”

 

Vrije dagen in de winter?

“Nee, ook niet in de winter. De vakanties zijn de drukste periode in het park.”

 

 

 

 

 

 

Peking, Meneer Guo Jia

 

 

Meneer Guo Jia huurt een kamer die tegelijkertijd dienst doet als toegang tot het duivenhok van de huisbaas. Op verzoek van de huisbaas voert hij de duiven.

 

Meneer Guo werkt als kok in een Kantonees restaurant. Hij is geen liefhebber van duiven.

 

 

 

Peking, Pool-biljart

 

 

Pool-biljart staat in China bekend als een elegante sport met “gentlemen”-achtige bewegingen. De sport begon zo’n 20 jaar geleden populair te worden.

Vandaag de dag is pool de meest populaire sport in China met het grootste aantal beoefenaars. Volgens statistieken zijn er meer dan 50 miljoen mensen die pool spelen, spelen er 25 miljoen het spel regelmatig en bijna 1 miljoen spelers staan dagelijks aan de pooltafel. Met deze aantallen is pool zelfs populairder dan de nationale Chinese sport tafeltennis.

 

In het begin van de jaren 80 werd pool nog gezien als een decadente sport die een “bourgeois” levensstijl vertegenwoordigde. Stilletjes aan begon de sport echter populair te worden. Eerst werd het nog gekenmerkt als “nobele” sport waar gewone mensen geen toegang toe hadden, maar met de hervormingen in China en de verbeterde levensstandaard, begon pool snel te groeien. Tegenwoordig vind je pooltafels, omringd door spelers en toeschouwers, in zowel steden als op het platteland.

 

In 1986 werd de China Pool Game Association opgericht. Pool werd een wedstrijdsport en werd ook onderdeel van het jaarlijkse nationale sportprogramma. De groei werd nog eens versneld door de activiteiten van Gan LianFan, ook bekend als de “China Pool King”. Meneer Gan, van origine een wegwerker, bracht het merk “Star” op de markt en verkocht onder dit merk pooltafels voor onder de 350 Yuan per stuk.

 

In het begin van deze eeuw kreeg pool een nieuwe impuls met de populariteit van de professionele poolspeler Ding Junhui. Veel mensen realiseerden zich toen dat men zijn lot een goede wending kan geven door te proberen een professionele speler te worden.

 

Naast de vele pooltafels in de open lucht, waar mensen uit de buurt spelen, kan men nu ook overal pool- of snookerpaleizen vinden. In Shanghai zijn er al meer dan 400 van dit soort gelegenheden en in Peking zelfs meer dan 600. Ieder van deze gelegenheden herbergt gemiddeld 15 tafels. In kleinere steden in het zuiden, bijvoorbeeld in Dongyuan City in de Guangdong provicie waar pool voor het eerst populair werd, is het niet ongewoon om zo’n 300 poolpaleizen te hebben.

 

Op de foto’s in de post zien we jonge mannen spelen die op de nabijgelegen groentemarkt werken. Twee van hen hebben dezelfde familienaam “Li”, de jongste heet “Xu”. Ze betalen 1 RMB per spel aan de eigenaar van de pooltafel.

 

Noot: De advertentie, zichtbaar in de achtergrond van sommige foto’s en in blauw geschilderde karakters, luidt vertaald: “Pokerspel, Mahjong, training van unieke vaardigheden”

 

 

 

Peking, Schoonmaaksters

 

 

Twee foto’s van schoonmaaksters. De eerste geniet in de late namiddag van een moment van rust in de zon bij een duur appartementencomplex. Ik denk dat de foto een gevoel van waardigheid weergeeft. De andere foto, precies het tegenovergestelde. De schoonmaakster staat in het donker voor een advertentie van een duur merk en het lijkt wel of de schoen in de advertentie op het punt staat de schoonmaakster onder de voet te lopen.

 

 

Switch to our mobile site