Peking, Vastgoedontwikkeling in Jiugong

 

Het gebied nabij het nieuwe Jiugong metrostation, in het zuidoosten van Peking, bruist van de bouwactiviteiten. Verschillende nieuwe hoogbouw appartementencomplexen zijn bijna klaar om opgeleverd te worden en verderop wordt er al weer nieuwe grond bouwrijp gemaakt voor meer bouwprojecten. Voorheen was dit een landbouwgebied. We bezoeken de overblijfselen van wat eens een boerendorp was.

 

 

De één en twee verdiepingen hoge huizen van het dorp moeten plaatsmaken voor een bouwproject. Twee derde van het dorp is al gesloopt. 40 families weigeren echter te vertrekken.

 

 

 

 

We praten met mevrouw Li Shulan, bijna 79 jaar oud, die al 54 jaar in het dorp woont. Mevrouw Li is moeder van vier dochters en twee zonen, die nog steeds bij haar en haar man inwonen. De projectontwikkelaar, vertelt ze, heeft haar familie twee appartementen aangeboden als compensatie, maar volgens haar was die bij lange na niet genoeg om haar familie in onder te brengen. Daarnaast waren de aangeboden appartementen van zeer slechte kwaliteit en zijn ze inmiddels gesloopt nadat de zaak in de publiciteit was gekomen.

 

Alle huizen in het dorp zouden volgens de planning van de ontwikkelaar in juni 2011 gesloopt moeten zijn. Echter, 40 families besloten te blijven omdat ze niet tevreden waren met de aangeboden compensatie.

 

Mevrouw Li vertelt dat in juni vorig jaar het water en de elektriciteit zijn afgesloten en het openbare toilet is gesloopt. Voor water gaan ze nu naar een buurman aan de overkant van de straat en in plaats van een toilet gebruiken ze het open land rondom het dorp.

 

Vanwege de slechte leefomstandigheden wil mevrouw Li nu verhuizen. “Wat kan ik anders doen?”, zegt ze. Hoe en wanneer ze kan verhuizen is niet duidelijk.

 

Mevrouw is geboren in de Shandong provincie. 54 jaar geleden kwamen zij en haar man naar Peking om als landarbeider op de Nanjiang boerderij te werken. In die tijd waren er zoveel landarbeiders dat er niet genoeg accommodatie was in de slaapzalen van de boerderij. Ze hebben toen om die reden zelf een huis in het veld gebouwd.

 

Nu zijn mevrouw Li en haar man, die in het huis blijft vanwege gezondheidsproblemen, gepensioneerd. Samen ontvangen ze 4.000 RMB per maand.

 

Mevrouw Li vertelt dat er veel oude mensen in het dorp leven en dat flink aantal van hen ziek is geworden vanwege de sanitaire voorzieningen en de zorgen om de toekomstige sloop van hun huizen. Een paar van hen zijn in het afgelopen jaar overleden.

 

Wanneer we het dorp verlaten ontmoeten we een groepje van mensen die in de buurt wonen. Ze leggen uit dat veel bewoners van het dorp er hun hele leven gewoond hebben, dat ze veel geld in hun woning hebben geïnvesteerd en dat het moeilijk voor ze is om hun herinneringen achter te laten. Daarnaast is ook de compensatie te weinig.

Ze vertellen over een oude vrouw uit het dorp. Iedere nacht gaat ze naar het huis van haar dochter om te slapen en vroeg in de ochtend de volgende dag keert ze terug naar haar oude huis in het dorp.

 

We horen ook veel gemor en gemompel over de rijke mensen die de arme mensen, die hun hele leven op deze plek hebben gewoond, de stad uit jagen. Ze drukken zich uit met een verbolgenheid tegen rijken, en de voorkeursbehandeling van overheidsfunctionarissen, die we de afgelopen tijd veel zijn tegen gekomen.

 

 

 

 

 

The area near the new Jiugong subway station, in the southeast of Beijing, is bustling with building activity. Several new high-rise residential compounds are almost completed and elsewhere workers are preparing building grounds for more real-estate development. The area used to be a farmland and we visit the remnants of what once was a farmers’ village.

The one and two story houses of the village have to make way for another development project. Two third of the village has already been demolished, but 40 families refuse to leave.

We talk with Mrs. Li Shulan, almost 79 years old, who has lived in the village for the past 54 years. Mrs. Li is a mother of four daughters and two sons, who still live with her and her husband. The project developer, she tells, offered her family two apartments as compensation, but according to her that was definitely not enough to house her family. Apart from that, the apartments offered where of very bad quality and they were destroyed after the case was exposed in the media.

All houses in the village should have been demolished by June 2011 according to the developer’s planning. However, 40 families decided to stay because they were not satisfied with the compensation.

Mrs. Li tells that in June last year the water and electricity has been cut off and the public toilet has been demolished. For water they now go to a neighbor across the street and instead of going to a toilet they use the open land around the village.

Because of the harsh conditions, Mrs. Li wants to move. “What else can I do?”, she says. How and when she can leave is not clear.

Mrs. Li was born in the Shandong province. 54 years ago she and her husband moved to Beijing to work as a farmer at the Nanjiang farm. At that time, there were so many farmers that the farm could not provide enough accommodation in the dormitories. Thus, they built their own house in the field and settled down.

Now she and her husband, who stays in the house because of health problems, are retired. Together they receive a pension of 4,000 RMB per month.

Mrs. Li tells that there are many old people living in this village and a lot of them got ill due to the sanitary conditions and the worries about the future demolition of their houses. A few of them passed away in the past year.

When we leave the village we meet some people who live in the neighborhood. They explain that many of the residents in the village have spent all their lives living here, they invested a lot of money in their houses and feel it is hard to leave all their memories behind. Next to that, the compensation fees are too low.

They tell about an old lady from the village. Every night so goes to her daughter’s house to sleep and early the next day she returns to her old house in the village.

We also hear a lot of muttering about the rich people who drive poor people, who lived their whole life in this place, out of the city. They display a resentment against the rich and the preferential treatment of government officials that we have come across a lot lately.

Peking, Makelaars

Dhr. Shen HaiFeng

Mevr. Dang WanTing

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mevrouw Dang: “In ons makelaarskantoor werken we van half negen ‘s ochtends tot half tien ‘s avonds; 7 dagen per week. Onze markt is de XiaoXiTian wijk. De woningen en apartementen hier zijn gebouwd tussen 1980 en 2006. Sommige gebouwen zijn eigendom van ministeries of het leger. Een belangrijk deel van de bewoners heeft vroeger ook in deze wijk gewoond. Hun woningen moesten plaats maken voor nieuwbouw en nadat de nieuwbouw was opgeleverd kwamen ze weer terug in de wijk. De bereikbaarheid van de wijk is erg goed vanwege de nabijgelegen metro.

De wijk ligt vlak bij de Beijing Normal University en de Beijing University of Post and Telecommunication. Dat is de reden waarom veel mensen uit andere provicies hier in de wijk wonen. Meestal huren ze.

De normale oppervlakte van een apartement met één slaapkamer is rond de 40㎡, met twee slaapkamers tussen de 50㎡ en 60㎡ een een apartement met drie slaapkamers is groter dan 90㎡. De gemiddelde prijs is 30.000 Yuan per vierkante meter. Een apartement van 96㎡ kost in deze wijk zo’n 3,2 miljoen Yuan. Voor gewonen mensen is dit een nogal hoge prijs. Sommige jonge mensen kopen hier hun eerste huis. Meestal zijn dat ambtenaren of leraren. Sommige kopers betalen middels een lening, andere kopers betalen het bedrag ineens; dat zijn dan meestal zakenmensen uit de provincies of bazen van kolenmijnen in de Shanxi provincie.

 

Dhr. Li XueJun

De meeste makelaars in dit kantoor leven in de Fatou, Tiantongyuan wijk. Dat is ver verwijderd van het kantoor en betekent vroeg opstaan en een aantal uren per dag reizen.

Je moet in deze business hard werken want er is veel concurrentie. In deze wijk alleen al zijn meer dan 800 makelaars. Het salaris is minimaal 1.000 Yuan per maand. De rest is afhankelijk van de verkopen; 2.000, 3.000, 5.000, 10.000 of zelfs 20.000 is mogelijk. Vorige maand kreeg ik 4.000. Dat is minder dan gemiddeld. Ik heb een kind en een lening die afbetaald moet worden. De onkosten zijn hoog.

Voor wat betreft de Chinese onroerend goed markt in het komende jaar: veel mensen denken dat de prijs gaat zakken; anderen denken dat de prijs slechts tijdelijk zal zakken, niet langer dan een jaar. Ik heb hoge verwachtingen voor wat betreft de verbetering van mijn inkomen in de toekomst.”

 

Switch to our mobile site