
In een gebied dat wordt gesloopt zorgen de nog overeindstaande huizen en geïmproviseerde gebouwtjes ervoor dat zaken kunnen worden voortgezet zolang er klanten zijn. In dit geval zijn de klanten constructiewerkers (migranten) die op zoek zijn naar massage en andere diensten. Kleine winkels en restaurants, een biljartclub en “kappers” bedienen de klanten. De straten zijn smering en de geur van afval en publieke toiletten is overweldigend.
We spraken een vrouw die als “kapster” ontspanningsdiensten aanbiedt aan haar klanten, vooral ‘s avonds. Ze begint te werken om acht uur ‘s ochtends en sluit haar zaak om tien uur ‘s avonds. Na haar werk keert ze terug naar haar flat niet ver hier vandaan. Ze is afkomstig uit de Anhui provincie en kwam een paar jaar geleden naar Peking. Haar man verdient de kost met de decoratie van huizen. Voordat de sloop begon had ze een veel grotere zaak en gingen de zaken veel beter. Nu is het een tijdelijke plek, slechts een paar vierkante meter, gemaakt van golfplaten en van materiaal dat afkomstig is van de gesloopte gebouwen.
Ze lacht wanneer ze begint te praten over haar zoon. Haar zoon heeft een heel brede belangstelling. Hij houdt van schilderen en dansen. Op dit moment leeft hij in het zuiden van China en studeert Information Engineering aan een school voor hoger beroepsonderwijs in Kunming.
Dan verdwijnt haar lach en kijkt ze bedroefd terwijl ze zegt “Moeder noemt hij me nooit meer”.




