De Jiu Xianqiao wijk is, qua architectuur en atmosfeer, anders dan andere wijken die ik ken in Peking. De bouwstijl is Europees, de gebouwen zijn slechts 3 verdiepingen hoog, er is veel ruimte tussen de gebouwen en er staan overal hoge bomen die in de zomer voor verkoeling zorgen.
Zonder de achtergrond te kennen roept een eerste bezoek, ondanks de duidelijke staat van verval, gevoelens van nostalgie op.
De Jiu Xianqiao wijk bestaat uit verschillende woonblokken die in de jaren 50 van de vorige eeuw allemaal door Europese architecten zijn ontworpen. Sommige blokken zijn gebouwd door de Oost-Duitsers, andere door de Russen. De wooncomplexen dienden als huisvesting voor fabrieksarbeiders in de 718 fabriekswijk (“Joint Factory 718”) en de 506 fabriekswijk. Het nu beroemde “798 Art District” was destijds een fabrieksterrein dat onderdeel was van de 718 wijk en was voornamelijk gericht op de productie van elektronische apparatuur.
De naam “Joint Factory” verwijst naar de initiële samenwerking met de Sovjet-Unie om fabrieken op te zetten en was onderdeel van het eerste vijfjarenplan van de Volksrepubliek China. Toen de Russen hun interesse in het project verloren namen de Oost-Duitsers het initiatief over en hielpen de Chinezen om de fabriekswijk op te zetten.
We bezoeken het No.4 Jiu Xianqiao blok dat werd gebouwd in 1956. Lang geleden alweer zijn de units met slaapvertrekken voor de arbeiders aangepast zodat ze als appartementen konden worden bewoond. Volgens bewoners zijn de gebouwen destijds neergezet met de verwachting dat ze 12 jaar dienst zouden doen. Echter nu, bijna 60 jaar later, zijn de gebouwen nog steeds in gebruik zonder dat er ooit een substantiële renovatie heeft plaatsgevonden.
Een WC moet nog steeds met vijf appartementen gedeeld worden. Pleisterwerk valt van de muur en gebroken ruiten worden niet vervangen. Kortom: de bewoners zijn kwaad en klagen voortdurend over de slechte leefomstandigheden.
Drie jaar geleden plande de overheid een project om de gebouwen te renoveren onder de conditie dat iedere huishouding een bijdrage zou leveren. De meeste bewoners hadden echter niet de middelen voor de gevraagde investering. Het plan mislukte daarom en niemand weet hoe het verder zal gaan.
Het buurtcomité is een redelijk onafhankelijke organisatie met als doel de mensen te helpen. Ze zijn gehuisvest aan de overkant van de straat in een rood geschilderd en gerenoveerd gebouwencomplex van een ander blok. Volgens mevrouw Gao ligt hun taak voornamelijk bij oplossen van problemen tussen bewoners, het geven van hulp aan mensen in nood en het organiseren van activiteiten voor gepensioneerden zoals sport- en spelactiviteiten en handenarbeid. Mevrouw Gao wilde niet gefotografeerd worden maar laat ons enkele van de creatieve werkjes zien en vertelt enthousiast over de activiteiten die ze voor de buurt organiseert. Ze erkent de slechte leefomstandigheden in de buurt maar weet ook niet of, en wanneer, de situatie zal verbeteren.
Andere posts gerelateerd aan de Jiu Xianqiao wijk zijn: Peking, De voorbeelden van een goede moraal en Peking, Oost-Duitse architectuur.
