Liu Ke is de eigenaar van de winkel M&M Vintage (Mega Mega Vintage) aan de oostelijke Gulou straat. Hij verkoopt vintage-kleding. Voorheen speelde Liu Ke in de rockband Linga. Toen hij voor de band speelde leerde hij, via contacten, over de vintage-cultuur en hij raakte er vanaf de eerste kennismaking verslaafd aan.

Liu Ke openende de allereerste vintage-winkel in Peking samen met een vriend. Na een tijdje concludeerden ze dat hun ideeën m.b.t. het bedrijf te verschillend waren en Liu Ke opende zijn eigen winkel. Volgens Liu Ke zijn er zes vintage-winkels in Peking, waarvan vier in dezelfde straat. M&M is de tweede vintage-winkel in de stad. Liu Ke beweert dat hij de zaak alleen maar runt vanwege zijn interesse en dat het hem niet uitmaakt of er winst gemaakt wordt.

De waren die te koop staan bij M&M zijn voor het grootste deel geïmporteerd uit Amerika, Frankrijk en Japan. Er is in China ook origineel Chinese vintage te vinden, maar Liu Ke is er niet in geïnteresseerd. Het maakt niet uit wat voor een materiaal of ontwerp, hij vind er niets speciaals aan. Buitenlandse vintage daarentegen heeft vaak een speciale”spirit”. Bijvoorbeeld de werkkleding van de jaren 20 tot 40 van de vorige eeuw. Die kleding getuigt van respect voor de arbeiders die de wereld met hun blote handen hebben opgebouwd.

Klanten die naar de winkel komen zijn allemaal geïnteresseerd in de vintage-cultuur. Veel van hen werken in de kunst of in de creatieve industrie; zoals acteurs en actrices, art directors en mensen die in de media werken. Wat deze klanten gemeen hebben is dat ze in het buitenland hebben gestudeerd en de vintage-cultuur daar hebben leren kennen. Ze begrijpen hoe waardevol de waren zijn. Voor Chinezen die niet met een buitenlandse cultuur hebben kennisgemaakt is het moeilijker te begrijpen. In China is het niet gebruikelijk om tweedehands kleding te kopen of verkopen.

Toen Liu Ke met zijn winkel begon kreeg hij veel advies van een Amerikaanse vriend in Hong Kong. Tegenwoordig heeft hij contact met vele eigenaren van vintage-winkels over de hele wereld. Hij bezoekt deze winkels regelmatig wanneer hij aan het reizen is. Het is tijdens diezelfde reizen dat Liu Ke vintage goederen aankoopt voor zijn collectie.

Liu Ke komt veel kleding tegen van de jaren 80 en daarna die in China. is gemaakt. De kwaliteit is niet erg goed. Hij zal dit soort kleding niet in zijn collectie opnemen, tenzij het ontwerp heel erg speciaal is.  Voor korte termijn leveringen vertrouwt Liu Ke op een vriend in Amerika. Ze maken gebruik van een goed bedrijf in logistiek, vlak bij de luchthaven. De kosten zijn hoog, maar ze zijn daardoor wel in staat om goederen binnen drie of vier dagen geleverd te krijgen.

Het is het verhaal dat bij de kleren hoort waar Liu Ke het meest in geïnteresseerd is. Soms vindt hij sporen van vorige eigenaren in de zakken van de kleding; zoals labels van een wasserij, kassabonnen, munten of papiergeld.

Hij vindt deze sporen “cool”. Liu Ke’s favoriete vintage-thema is “cowboy”, terwijl zijn favoriete merk SCHOTT NYC is.

Er hangt een handgemaakte (Amerikaans-) Indiaanse tas in Liu Ke´s winkel. Het is één van zijn meest geliefde objecten. Volgens hem is het patroon op de voorkant een operationele oorlogskaart. Er staan afbeeldingen van Apaches bovenop de tas en één van hen is het stamhoofd “Ogra”, ook genoemd “Rode Wolk”. Het kostte drie maanden om de tas te maken.

Een andere geliefd object voor hem is een leren jas van de US Air Force. Hij vond het in Japan. Het is gemaakt van het leer van wilde paarden. Liu Ke vertelt dat de jas niet door normale piloten mocht worden gedragen. Alleen piloten die meer dan 5 vijandige toestellen hadden neergeschoten hadden hier recht op.