Peking, Li Qiang’s Atelier

 

Naam: Li Qiang. “Qiang” is niet de naam die ik van mijn ouders kreeg. Ik wou een naam die uniek is en toen ik studeerde heb ik mijn naam veranderd. Deze naam is nu officieel geregistreerd als mijn nieuwe naam. Qiāng, met de uitspraak in de eerste toon in het Mandarijn en de vierde toon in het dialect van mijn streek, betekent geweer. Ik associeer de uitspraak met een sterke geur van kruit; erg intens. Tegenwoordig komt de naam me goed van pas op Internet. Niemand anders heeft deze naam (in Chinese karakters).

 

Leeftijd: 48

Chinees dierenriemteken: Paard

 

Opleiding: Ik ben afgestudeerd aan de Jiangsu Academy of Education in Nanjing. Ik vind het onderwijs in het land, en ook in Nanjing, niet erg goed. Op mijn universiteit, en vele andere universiteiten, zijn docenten er op gericht de studenten op te leiden als leraren in plaats van de nadruk te leggen op de ontwikkeling als kunstenaar. Zelfs op topuniversiteiten als de Central Academy of Fine Arts worden studenten niet als kunstenaar opgeleid.

 

Beroep: Onafhankelijk kunstenaar

 

 

Als u thuis bent wat is dan uw favoriete bezigheid? Waar geniet u het meest van?

Ik hou ervan om te lezen en na te denken; iets betekenisvol te ontdekken en een bijzondere ervaring ondergaan.

Mijn leven speelt zich af rond mijn atelier. Ik ben niet erg gesteld op sociale activiteiten. In mijn atelier besteed ik veel tijd aan lezen. Vanaf de vroege jaren 80 lees ik boeken over moderne inzichten in kunst en cultuur uit het Westen. Deze boeken gaan over filosofie, religie en andere o nderwerpen. Ik heb er altijd de gewoonte op nagehouden om te filosoferen en trends in denkrichtingen te volgen. Op dit moment lees ik het boek “The Crowd”, geschreven door een bekende Franse sociaal psycholoog (La psychologie des foules, Gustave Le Bon, 1895).

 

Noem drie dagelijkse bezigheden:

Koken, schoonmaken en voortdurend de inrichting van mijn atelier veranderen.

 

Wat eet u het liefst?

Seafood

 

Hoeveel geld besteedt u aan eten per dag?

Ongeveer 30 RMB

 

Waar bent u geboren? (indien niet Peking: wat mist u het meest van uw geboorteplaats?)

Ik ben geboren in het Donghai disctrict in de provincie Jiangsu. Ja, ik mis het. Ik mis mijn zoon.

In mijn dorp woonden een paar duizend mensen, Ik heb vier broers en ik ben het derde kind in mijn familie. Geen van mijn broers doet iets in de kunst. Ze zitten in zaken of werken voor de rechtbank. Ieder jaar, wanneer ik thuiskom voor Chinees Nieuwjaar, merk ik dat, ook al zijn we broers, we elkaar niets te zeggen hebben. In het dorp was het hetzelfde. Niemand begreep wat ik aan het doen was. In 2006 kwam een professor in de antropologie van de New York University naar het dorp voor een documentaire over mij. Haar naam is Angela en ze filmde drie jaar lang, van 2006 tot 2008, mijn leven. Ze zei dat het erg vreemd was dat ik kunstenaar was geworden met mijn achtergrond in dit dorp; niemand van mijn familie en in het dorp begreep me.

 

Wat is de meest dierbare herinnering uit uw jeugd?

 

Naar buiten gaan om het “geestenvuur” te zien (een fenomeen dat veroorzaakt wordt door chemische reacties, bijvoorbeeld op begraafplaatsen waar methaangas afkomstig van lijkontbinding een oplichtende gloed kan veroorzaken).

Geestenvuur was niet wat we als kind het mooiste vonden, maar hetgeen het meeste indruk maakte in onze kindertijd. We zagen dan iets gloeien in de verte en wellicht was het niet eens geestenvuur. Maar toen we klein waren was het makkelijk om een onverklaarbare angst te hebben voor lichtschijnsels achter het huis of voor de duisternis zelf. De volwassenen, vooral onze ouders, maakten ons altijd bang met verhalen over plekken in het dorp waar mensen dood waren gegaan of waar verschrikkelijke dingen waren gebeurd. Wij herinnerden deze verhalen en telkens als we één van de plekken passeerden voelden we een vreselijke angst. Ken je de stempels van de maïsplant? Ik was er erg bang voor toen ik klein was. Mijn moeder vertelde me dat toen ik twee of drie was, ik altijd begon the huilen als ik ze zag; omdat ik geloofde dat het baarden waren.

 

Wat zijn voor u de drie belangrijkste zaken in het leven?

Liefde, geloof en “te leven”.

Liefde betekent liefde voor mijn familie, voor mijn vrienden, voor mijn leven, voor mezelf en voor het leven. Ik denk dat liefde de basis is. Geloof is ook cruciaal in iemands leven. Ik bedoel hier niet geloof in religie, niet God of Boeddha. Ik bedoel een ideaal, iets dat verheven is boven het leven, een streven naar hogere waarden, inclusief niet-zichtbare waarden.  Het derde is “te leven”. Eigenlijk zou dit op de eerste plaats moeten staan. Leven is het meest belangrijk, al het andere – staten, democratie, allerlei soorten “-isms”, roem en geld – krijgt alleen waarde als het gebaseerd is op het leven, anders is het allemaal inhoudsloos.

 

Wat zijn, volgens u, de waarden die men in het leven hoog moet houden?

Het grootste vermogen dat God ons heeft gegeven is het vermogen om onszelf te worden.

 

Bent u: gelukkig, een beetje gelukkig, niet zo gelukkig, niet gelukkig?

Een beetje gelukkig.

 

Wat verwacht u van de toekomst?

Ik voel dat ik op dit moment in een comfortabele positie ben; dus ik hoop dat mijn toekomst een verlenging van mijn huidige staat zal zijn. Ik geloof dat ik mijn kunst in de komende vier of vijf jaar met minder (innerlijke) beperkingen kan maken. Ik zal proberen al de grenzen, die ik voor mezelf gecreëerd heb, te doorbreken. Ik zal proberen iets beters te maken, iets dat dichter bij mijn innerlijke beleving staat.

Voor mij moet het maken van kunst voortkomen uit innerlijke beleving. Het is de enige manier waarop ik mij van kunst, gemaakt door andere artiesten, kan onderscheiden. Mijn kunst is niet beperkt tot één medium. Ik doe alles – performances, print, beeldhouwen en documentaires. Ik kan niet zeggen wat ik verder nog in de toekomst zal doen; dat is moeilijk voorspelbaar.

 

Wat is uw religie?

Ik heb geen religieus geloof. Ik geloof in vrijheid.

 

 

 

Video van de 360 graden panoramische foto
(klik “volledig scherm” icoon voor beste weergave)
de video staat op Vimeo en is geblokkeerd in China

 

5 antwoorden naar “Peking, Li Qiang’s Atelier”

  1. Larry Lynch zegt:

    Hi Anton,

    Thank you for your reply!

    Larry

  2. Larry Lynch zegt:

    Hi Qiang,
    What I meant to say was that he was only in Shanghai for about two weeks.
    Larry

    • Anton zegt:

      Hi Larry,

      There are many Li Qiang’s in Beijing and I’m sure that the artist Li Qiang (李枪) portrayed in this blog is not the person you are looking for. He only produces his own (modern) art and is not related to any business in traditional Chinese paintings.

      Regards,
      Anton

  3. Larry Lynch zegt:

    Hi Qiang,

    Do you know Alec? He was only there for about two weeks. I bought four paintings from him in Old Town Shanghai in May of 2011. (The small versions of much, much, larger paintings that he had displayed on the wall). The paintings all went together. They were the seasons of the year with two storks on a small boat in each painting. These paintings represented the spring, summer, fall, and winter of a couples’ life together.

    He said that he was associated with Li Qiang in Bejing. I am hoping that is you because I would like to write to him.

    Please let me know whether you know him.

    Thanks!

    Larry Lynch

  4. Nino Casin zegt:

    Nice interview! True artists do it for the love of the art and not for the money. Anything this Li Qiang does is based about it unconditional love for creating fine art. The studio looks awesome and is a great inspiration for his work. Keep up the good work Qiang!

Geef een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Switch to our mobile site