Peking, Zojuist aangekomen

 

Iets meer dan 10 mensen uit een klein dorp in de Sichuan provincie zijn zojuist in Peking gearriveerd om op een bouwproject te werken. Ze wachten op de bus die hen naar hun onderkomen zal brengen. Voorheen leefden er ongeveer 3.000 mensen in hun dorp, maar tegenwoordig werkt meer dan de helft van hen in de grote steden.

 

We praten met één van de vrouwelijke werkers. Ze vertelt dat meer en meer vrouwelijke werkers naar de stad trekken om op bouwplaatsen te werken. Net als zij. “Er is geen toekomst als je in het dorp blijft”, zegt ze.

 

 

Ze heeft een 16 jaar oud kind dat op de middelbare school in het dorp studeert. Ze vond dat haar kind niet zoveel zorg meer nodig had en besloot in de grote stad geld te gaan verdienen om het collegegeld voor haar kind’s toekomstige studie bij elkaar te sparen. Haar ouders zorgen nu thuis voor haar kind.

 

Verschillende werkers antwoorden, wanneer gevraagd of ze persoonlijke bezittingen zoals foto’s van familieleden hebben meegenomen, dat ze alleen bruikbare dingen, zoals een dekbed, kleding en enkele dagelijkse benodigdheden, hebben meegebracht.

 

 

 

Peking, Juridische procedures

 

We wandelen in het XiCheng district op een plek waar je een paar jaar geleden nog door de hutongs kon lopen. De bewoners zijn allemaal geherhuisvest in buitenwijken en op de plek wordt nu een luxe appartementencomplex gebouwd voor gepensioneerde overheidsfunctionarissen.

 

Meneer Huang Genhua benadert ons. Hij vraagt of we journalisten zijn. “Nee, dat zijn we niet”. Hij wil zijn verhaal toch graag aan ons vertellen; voor de blog. We vermoeden dat een gepubliceerd verhaal met zijn foto voor problemen kan zorgen, dus we vragen het hem nogmaals. Hij houdt vol dat hij dit wil.

 

In 2005 werkte meneer Huang Genhua als opzichter op een bouwproject in Hebei. Op een gegeven moment weigerde de baas de werkers te betalen. Meneer Huang heeft toen zelf de werkers betaald en zijn toenmalige baas is hem nog steeds 5.000 RMB schuldig.

 

Meneer Mr. Huang vertelt dat hij toen een juridische procedure tegen zijn baas is begonnen bij een locale rechtbank. Echter, de rechtbank velde een oordeel voordat de geplande rechtszaak plaatsvond zonder hem te horen. Het vonnis was dat zijn baas hem slecht 1.000 RMB hoefde te betalen. Meneer Huang ging in beroep bij een hogere rechtbank. De rechter in de rechtbank bevestigde het vonnis en vroeg meneer Huang zich te verontschuldigen bij zijn baas. Toen meneer Huang probeerde de juridische procedure voort te zetten heeft de rechtbank de zaak voor gesloten verklaard.

 

Tot op vandaag heeft meneer Huang de 1.000 RMB, die zijn voormalig baas hem volgens de rechterlijk uitspraak moest betalen, niet ontvangen.

 

Meneer Huang vond dat de behandeling door de rechtbank niet fair was. Hij beweert dat zijn oude baas de zaak heeft geregeld door de rechter op een etentje te trakteren. Dit is ook de reden, zegt hij, dat de rechter een uitspraak deed voordat de geplande rechtszaak was begonnen. Nu is hij naar Peking gekomen om juridische stappen te ondernemen tegen de rechtbank.

 

Meneer Huang zegt dat hij aandacht in de media nodig heeft en benadrukt herhaaldelijk dat hij alle bewijzen heeft die nodig zijn om zijn verhaal te bevestigen.

 

Tot slot laten meneer Huang en twee van zijn vrienden wat blauwe plekken en wondjes zien. Meneer Huang vertelt dat ze drie dagen geleden in elkaar geslagen zijn omdat hij de zaak niet wil loslaten.

 

 

 

Peking, Gesponsorde overheidspromotie

 

Deze foto’s zijn gemaakt langs de weg bij de zuidelijke ingang van Chaoyang Park. De poster zijn gesponsord door Solana, een modern “lifestyle” winkelcentrum. Solana onderscheid zichzelf van andere winkelcentra met een Zuid-Europese architectuur. Er zijn westerse winkelketens zoals Zara gevestigd en men vindt er veel buitenlandse restaurants zoals Frans, Italiaans, Grieks, Zwitsers en Arabisch.

 

De tekst op de posters vertaald zich als volgt:

 

(Foto hierboven, links) Het leger en het volk zijn verenigd tot één geheel en bouwen de Grote Muur van Staal (de “Great Wall of Steel” is een metafoor voor hoe solide en sterk het land is)


(Foto hierboven, rechts) Het leger en het volk spannen zich gezamenlijk in om van Chaoyang (district) een prachtige plaats te maken.

 

(Foto hieronder, links) Hou van het leger, betere behandeling van de families in het leger, en versterking van de nationale defensie; Ondersteun het beleid, hou van de bewoners en laat het Chaoyang district bloeien.

 

(Foto hieronder, rechts) De Partij, het leger en het volk werken samen om een stad van wereldklasse te creëren.

 

 

 

 

 

Peking, Meneer Gao

 

 

 

Meneer Gao Baolin werkt als spoorwegwachter in Bei Yaodi (aan het noordelijke deel van de Jiu Xianqiao North Road; nabij de oostelijke vijfde ringweg). Meneer Gao werkte tot 8 jaar geleden in de bouw. Sinds die tijd werkt hij als fulltime spoorwegwachter bij deze spoorwegovergang. Met 11 andere collega`s werkt hij in ploegendienst om de slagbomen te bedienen en om ervoor te zorgen dat de operatie wordt uitgevoerd volgens geldende veiligheidsprocedures.

 

Iedere keer als er een trein aankomt, speelt meneer Gao een geluidsopname die zegt “Inkomende (/uitgaande) trein arriveert, wees voorzichtig”, stopt hij het verkeer en maakt het spoor vrij samen met zijn twee collega’s.

Op dit traject passeren dagelijks tussen de 20 en 40 treinen; zowel vrachttreinen als passagierstreinen. Wanneer treinen passeren hebben ze een gemiddelde snelheid van tussen de 50 en 60 km per uur. De treinen komen langs op vooraf vastgestelde tijdstippen, alhoewel ze tegenwoordig vaak wat te laat zijn.

 

De spoorwegovergang moet 24 uur per dag bemand zijn. Er zijn daarom drie ploegendiensten van 8 uur per dag. Meneer Gao neemt drie verschillende diensten in drie dagen en heeft dan een dag rust voordat de volgende drie dagen met ploegendiensten beginnen. Voor zijn fulltime baan, 48 uur per week, verdient hij naar eigen zeggen iets meer dan 1,000 RMB (we gaan ervan uit dat dit het minimumloon voor Peking van 1160 RMB per maand is). Andere arbeidsvoorwaarden zijn een basisverzekering en wat giften tijdens festivals.

 

Volgens meneer Gao is het beroep van spoorwegwachter meer relaxed dan het werk in de bouw, maar het brengt wel meer verantwoordelijkheid met zich mee. Het is een geschikte baan voor oudere mensen, zoals hijzelf. Meneer Gao’s vrouw is inmiddels met pensioen en zijn 28-jarige zoon is onlangs getrouwd.

 

 

 

 

 

Opsporing verzocht

 

Ik zag deze poster op een telefooncel in Gaobeidian, Peking. De vertaling is als volgt:

 

Foto van de “6.28″ criminele verdachte van een schietpartij

Kenmerken van de verdachte: man, ongeveer 40, 1,70 lang, gemiddelde lichaamsbouw, donkere huid, X-benen,  spreek niet goed Mandarijn (het Chinese ABN). Hij is zonderling en niet sociaal, stil, houdt ervan alleen te zijn en heeft bijna geen contact met anderen. Hij staat altijd vroeg op ‘s ochtends.

 

Letterlijk vertaald betekent ”走路外八” “lopen buiten de acht (8)” en ik denk dat hiermee X-benen bedoeld worden. Ik googelde het voor video’s om te begrijpen welke conditie van de benen precies bedoeld werd, maar vond in de eerste zoekresultaten alleen maar video’s over deze verdachte.

 

Hier is een Chinees nieuwsitem, van 9 januari, over de zaak: http://www.chinanews.com/shipin/2012/01-09/news50653.html. Samengevat gaat het nieuwsitem over een overval waarbij is geschoten op 6 januari in de stad Nanjing. Het slachtoffer overleed aan een schotwond in het hoofd. Twee dagen later zette de politie een video op Weibo (Chinese Twitter). De video laat de verdachte zien die wegrent van de plaats delict met een buit van 200.000 RMB. Volgens het nieuwsbericht stal hij in totaal 480.000 RMB tijdens 7 overvallen. Hij maakte 9 slachtoffers; 7 van hen overleden en 2 werden zwaargewond. De politie van Nanjing is bezig met een grootschalige opsporingsactie.

 

Meer informatie via andere bronnen op Internet:
“6.28″ op de poster  verwijst naar een overval met schietpartij in Changsha op 28 juni 2011. De man, Zeng Kaigui, is de verdachte in deze zaak. Hij wordt ook verdacht van overvallen en schietpartijen in Chongqing.
De politie looft een beloning uit van 300.000 RMB voor een ieder die informatie kan geven die leidt tot de arrestatie van de verdachte.

 

Update 13 augustus, 2012: Vandaag veel artikelen in de media over een klopjacht in Chongqing. Het gaat om dezelfde verdachte die nu in de media wordt geïdentificeerd met de naam Zhou Kehua.

 

 

Peking, Het Qingming festival

 

 

Tijdens het Qingmingfestival (Qingming Jie) bezoeken Chinezen de begraafplaatsen van hun voorouders. Wij bezochten de Wanan begraafplaats in het westen van Peking, samen met de  familie Li: Li Yaoming, een gepensioneerde arts in het leger, zijn vrouw Zhang Liping, een gepensioneerde redacteur bij een uitgever en hun dochter Li Yu, een student in de Chinese taalkunde en mijn (zeer gewaardeerde) assistent.

 

De post van vandaag is geschreven door Li Yu; foto’s en bewerking door Anton Hazewinkel.

 

 

De Wanan begraafplaats, gelegen aan de zuidkant van de Wanan berg, is in 1930 aangelegd en is één van de oudste begraafplaatsen van Peking. De begraafplaats is onderverdeeld in vijf sectoren volgens de vijf elementen (hout, vuur, aarde, metaal en water). Iedere sector is vervolgens weer onderverdeeld in kleinere secties gebaseerd op Feng Shui, Taoïstische concepten van “Hemelse stammen” en “Aardse takken” en de “Duizend karakters” klassieker. Vertaling van de foto hierboven rechts: “Wan You Ping An”, hetgeen betekent “gezegend zijn en vreedzaam”.

 

De begraafplaats is bekend vanwege de graven van beroemde mensen, zoals de schrijver Cao Yu, de kalligraaf Qi Gong en één van de oprichters van de Communistische Partij: Li Dazhao (op de begraafplaats is een, aan hem gewijd, herdenkingsmuseum).

 

 

We bezoeken het graf van mijn grootmoeder (ze overleed in 2007 op 84-jarige leeftijd) en mijn grootvader, Xiang Ming (hij stierf in 2008  op 93-jarige leeftijd). Op de grafsteen staan, volgens Chinese traditie, alle namen van hun nakomelingen gegraveerd.

 

 

De Wanan begraafplaats biedt verschillende diensten aan: een plek in de begraafmuur, op de begraafplaats of in het Columbarium. Voor een paar duizend RMB kan een kistje met een urn erin voor enige tijd in de muur worden neergezet met een grafsteen die het nisje afsluit. Echter, het kistje zal na een paar jaar worden verwijderd als niemand de servicekosten betaalt. Vandaag ontmoetten we een ongelukkige jongeman die het kistje van zijn familie verloor omdat zijn familie de servicekosten niet had betaald (de jongeman is niet afgebeeld op de foto’s). Hij zat rustig te roken tegenover het lege nisje waarin voorheen het kistje met de urn had gestaan. Verdrietig keek hij naar de door hem meegebrachte bloemen die hij in het lege nisje had gezet. Verdrietig als het is, hij was nog steeds in staat om zijn familie eer te bewijzen. Als iemand anders het nisje huurt heeft hij geen plek meer om naar toe te gaan als hij zijn familie mist.

 

 

De normale graven op de begraafplaats zijn zoals die van mijn grootouders: 1 – 1,5 vierkante meter met een grafsteen. Er kunnen vier kistjes met urnen in. Op de voorkant van de grafsteen staan de namen van de overledenen, hun geboorte- en sterfdata, de namen van kinderen en kleinkinderen. Als een kind al overleden is, zullen de medewerkers van de begraafplaats een rechthoek om de naam zetten (afgebeeld op de 2de foto van links op de zesde rij foto’s hieronder). Meestal zullen Chinezen hun ouders in hetzelfde graf begraven. Als één van de ouders nog leeft dan wordt die naam rood geschilderd (de naam van de overleden partner is in het zwart; wanneer de andere ouder overlijdt zal de naam in het rood worden overgeschilderd in zwart). Vóór 1949, toen de nieuwe republiek werd opgericht, waren veel Chinezen nog polygaam. Vandaar dat er grafstenen te zien zijn met meer dan twee namen. In zo’n geval is de naam van de echtgenoot het grootst weergegeven terwijl de naam van de eerste vrouw kleiner is weergegeven aan de linkerkant. De namen van de andere vrouwen worden rechts weergegeven in nog kleiner schrift.

 

 

Sommige mensen graveren niets op de achterkant van de grafsteen, terwijl anderen een korte biografie, een gedicht of korte tekst laten graveren ter ere van hun familie. Karakters in klein formaat, voor een biografie, kosten 4 RMB per karakter en karakters in groot formaat voor gedichten of een paar woorden kosten 20 RMB per karakter. Vandaag ontmoetten we iemand die een biografie aan het graveren is. Eerst printte hij in rood de karakters op de grafsteen, daarna graveert hij de karakters. Uiteindelijk zal hij de karakters zwart of in goudkleur verven (zie tweede foto in de tweede rij foto’s hieronder).

 

 

De huur van de plek met het graf van mijn grootouders kost 78.000 RMB voor 20 jaar. We zullen de huur voor nog eens 20 jaar moeten betalen.

 

 

Bij de ingang van de begraafplaats zijn een aantal plots voor grotere families. Ze zijn zo groot als een gemiddelde groentetuin en er kunnen daarom een flink aantal grafstenen op worden neergezet. Alle familieleden kunnen hier samen worden begraven. “Familie” is het meest belangrijke concept in China. Iemand kan zijn hele leven ergens anders, ver weg van de familie, wonen; het is echter een geruststelling voor een Chinees om uiteindelijk te midden van familie, de mensen die echt om je geven, begraven te worden. Het is alsof je weer thuis komt.

 

 

We zien mensen die rond een tafel zaten met een kist op de tafel, nabij het Columbarium. Ze praten met familieleden. Men kan kisten met een urn voor drie jaar in het Columbarium neerzetten. De prijzen variëren van 90 RMB – 210 RMB. De eerste en de tiende rij zijn het goedkoopst terwijl de rijen daartussen duurder zijn. Volgens de website van de Wanan begraafplaats is het Columarium vol sinds maart 2008. In het midden van de foto’s hierboven staat een postbus voor het versturen van brieven aan overledenen. Als alternatief kunnen ook e-mails gestuurd worden naar dierbaren die niet meer onder ons zijn.

 

Het management van de begraafplaats rekent 3.000 RMB per jaar per vierkante meter voor schoonmaken. Families die hiervoor niet betalen moeten de graven zelf schoonhouden. Veel families, zoals mijn familie, houden de graven zelf schoon.

 

 

De normale gang van zaken tijdens het Qingming festival is tegenwoordig als volgt: we beginnen met het kopen van bloemen bij de ingang van de begraafplaats (prijzen variëren van 20 RMB – 200 RMB), halen dan water bij de kranen die overal tussen de graven staan opgesteld en beginnen met het schoonmaken van het graf. Bezoekers nemen meestal zelf watercontainers en doeken mee voor het schoonmaken. Vervolgens plaatsen we bloemen op het graf, eventueel vergezeld van desserts, drank en sigaretten.  Daarna praten we een tijdje met de overledenen; over wat onlangs is voorgevallen of enkel een gesprek in stilte. Tot slot maken we driemaal een buiging voor het graf om ons respect te betuigen (of we gaan in gebed met de handen in elkaar gevouwen). Vroeger werd er veel papieren geld verbrand (geen echt geld, maar speciaal hiervoor vervaardigd papier dat er uitziet als geld). Tegenwoordig leggen mensen het geld vóór het graf als een milieuvriendelijk alternatief. Desondanks staat er bij de ingang van de begraafplaats een brandweerwagen paraat voor het geval er iets misgaat met het verbranden van papieren geld.

 

 

Na de ceremonie bij het graf van mijn grootouders stelt Anton een aantal vragen aan mijn ouders.

 

 

Mijn vader zegt dat het Qingming festival het op één na belangrijkste festival in China is. Alle families hebben de gelegenheid samen te komen en het is dan ook erg druk overal. Mijn vader komt uit de Jiangxi provincie, waar mensen vasthouden aan de meest traditionele viering van Qingming. Meestal gaan we met meer mensen naar de begraafplaats, maar de rest van de familie is niet in de stad op dit moment. In mei, wanneer iedereen in Peking is, herhalen we de ceremonie om mijn grootouders te eren.

 

 

Op de vraag hoe Qingming werd gevierd toen mijn grootouders nog leefden zegt mijn moeder dat ze niet uit Peking komt en dat haar familie in Sjanghai, Peking, Wuxi en andere provincies leeft. Ze kwamen daarom niet vaak samen en met de jaren werd het nog moeilijker omdat sommigen te oud werden om te reizen. Qingming hebben mijn ouders daarom nooit gevierd vóór het overlijden van mijn grootouders.

 

 

Volgens mijn ouders gaan sinds 2008 steeds meer mensen naar begraafplaatsen omdat de overheid het Qingming festival in dat jaar als een 3-daagse vakantie vaststelde.

 

Mijn moeder heeft zich opgegeven als orgaandonor na haar dood. Ze vertelt dat er een speciale grafsteen beschikbaar gesteld wordt voor mensen die organen doneren. Ze hoeft daar geen gebruik van te maken omdat de familie al een eigen grafsteen heeft.  Ze benadrukt dat meer en meer mensen bomen willen planten op de begraafplaatsen; als een nieuwe milieuvriendelijke vorm om de doden eer te bewijzen.

 

 

Terwijl we over de begraafplaats rondwandelen zien we graven die tijdens de Culturele Revolutie zijn vernield (in die tijd riep de regering de mensen op om met oude tradities te breken en graven waren één van de vier tradities waarmee gebroken moest worden). Sommige van de destijds vernielde graven zijn gerestoreerd door nazaten terwijl anderen nog steeds in puin liggen.

 

 

In de afgelopen jaren is het management van de begraafplaats met nieuwe ideeën gekomen voor het op een milieuvriendelijke manier eer bewijzen aan de doden (in plaats van papieren geld verbranden). Eén van de nieuwe manieren is labels te voorzien van een persoonlijke tekst en deze met rode en gele draden aan bamboestammen op te hangen.

 

 

 

De Beijing Electrical Engineering School en de ceremonie voor het hijsen van de flag

 

De Beijing Electrical Engineering School is een school voor middelbaar beroepsonderwijs. We woonden de wekelijks ceremonie voor het hijsen van de vlag bij, maakten een toer door de school en hadden een gesprek met mevrouw Zhang, de office manager van de school.

 

Suggestie: speel de geluidsopname tijdens het lezen van de vertaling

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

 

VERTALING VAN DE CEREMONIE VOOR HET HIJSEN VAN DE VLAG

(niet in de opname: muziek speelt; marsmuziek voor atleten)

(studenten komen uit de gebouwen en kiezen positie in rijen op het plein)

 

 

(de geluidsopname begint hier)

Gymnastiekleraar: Iedere klas, ga in dichte rijen staan. Dichte rijen!

Gymnastiekleraar: Niet praten als je in dichte rijen staat. Hou je mond.

Gymnastiekleraar: Hou je mond!

Gymnastiekleraar: Ik noem de naam van je klas (als je blijft praten …; je klas zal een lager cijfer voor gedrag krijgen)

Gymnastiekleraar: We beginnen met de exercitie… Op de plaats, rust! Opgelet!

 

 

Gymnastiekleraar: Het is mooi weer vandaag; haal je handen uit je zakken. Vergeet niet hoe je handen te plaatsen. Plaats ze op de lijnen aan beide kanten van je broek.

Gymnastiekleraar: Op de plaats, rust! Opgelet! Beweeg je lichaam niet. Iedereen … Op de plaats, rust! Opgelet!

 

 

Gymnastiekleraar: Nu begint de ceremonie voor het hijsen van de vlag.

Gymnastiekleraar: Breng de vlag alstublieft!

 

(vier meisjes dragen de vlag naar de vlaggenstok, lopend in een paradepas)

(ondertussen begint een vertegenwoordiger van de studenten de vier meisjes de introduceren; het dragen van de vlag wordt beschouwd als een eer)

 

 

 

Studentenvertegenwoordiger: Deze week heeft onze klas, klas vijf van het eerste jaar, dienst. De vier meisjes die de vlag hijsen zijn Pan Jiameng, Shi Yiqing, Ma Yangyang en Wei Jingjing. Pan Jiameng is de groepssecretaris van onze klas. Zij leidt met haar eigen voorbeeld, als één van de beste studenten met hoge cijfers. Onder haar leiding werken de leden van de Jeugdliga hard en we krijgen veel complimenten van leraren en vertegenwoordigers van de Jeugdliga. Ma Yangyang controleert dagelijks de aanwezigheid in klas. Ze werk serieus en ze helpt graag anderen. Shi Yiqing is de studie-officier in onze klas. Zij organiseert de ochtendlezing in de klas en dit functioneert goed. Alle klasgenoten nemen de ochtendlezing serieus en studeren behoorlijk hard. Wei Jingjing is de klassenvertegenwoordiger voor politiek. Ze werkt hard en voert de taken van de leraar goed uit. Ze is een goede hulp voor de leraar. Nu zullen ze de vlag hijsen.

 

 

Gymnastiekleraar: Hijs de vlag! Speel het volkslied!

 

(de muziek speelt het volkslied; de vier studenten hijsen de vlag; de andere studenten en de leraren kijken naar de vlag en betonen respect)

 

Gymnastiekleraar: Het betonen van respect is ten einde. We verwelkomen nu de dienstdoende monitor die een speech zal geven (een traditie genaamd “de speech onder de vlag”).

 

 

Monitor: Leraren, studenten, goede morgen. Mijn onderwerp is het promoten van de “Peking spirit” en een gekwalificeerde Pekinger te zijn. Als student in Peking is het noodzakelijk de stad waarin we leven te kennen. De “Peking spirit” is patriottisme, innovatie, inclusiviteit en deugd.

 

Patriottisme; de meest diepe en opmerkelijke spirit van Peking, afgeleid van een lange historie, het is langdurig en tijdloos. Het laat zien dat de wereld opkomt en ondergaat met de verantwoordelijkheid van een ieder. Het laat onze politieke taken zien en hoe we zorgen voor de situatie in het algemeen. Het laat ook de spirit van oprechtheid en toewijding zien. Pekingers zijn van belang voor het lot van de gehele natie. Wij geven om de ontwikkeling van het land. Het laat ook onze moed zien die nodig is om de missie te ondernemen.

 

Innovatie; dat wil zeggen, we moeten de routine doorbreken en verbeteren door innovatie. Creativiteit is de ziel van de stad en de bron van vooruitgang. Het vertegenwoordigt actief ondernemen en het streven naar vooruitgang. In de afgelopen jaren heeft Peking vooruitgang geboekt in economische ontwikkeling, wetenschap en technologie, stadsontwikkeling en in sociaal management; hetgeen een goed bewijs is voor de spirit van creativiteit. Met het bouwen van een stad van wereldklasse zal Peking meer kansen creëren en met zijn brede oriëntatie en zijn innovaties ligt een zonnige toekomst in het verschiet.

 

Inclusiviteit; hetgeen ook tolerantie en meegaandheid betekent. In het lange proces van groei van de eendrachtige multiculturele samenleving trekt Peking, met zijn brede en open oriëntatie, verschillende culturen uit de wereld aan. En tegelijkertijd maakt het een combinatie van klassiek, modern en wereldwijde elementen. Culturen uit alle hoeken van de wereld zijn in staat om aanwezig te zijn. Mensen van verschillende landen, etnische groepen en regio’s zijn in staat om kansen te zoeken en zich te ontwikkelen.

 

Deugd; Peking is een historische stad met een geschiedenis in stadsontwikkeling van meer dan 3000 jaar en een geschiedenis als hoofdstad van meer dan 850 jaar. Dit geeft Peking niet alleen zijn briljante historische cultuur, maar maakt de mensen ook beleefd en ontwikkeld. Het is de bron voor de unieke kwaliteit om vriendelijk en meegaand naar anderen te zijn.  In het proces van het bouwen van een stad van wereldklasse zal Peking zeker deze goede kwaliteiten behouden en de traditionele deugden van het socialisme promoten; het promoten van de vriendschaps-spirit, wederzijdse hulp en toewijding en ook het naar voren brengen van de goede kwaliteit van humanistische zorg.

 

Patriottisme, creativiteit, inclusiviteit en deugd zijn het gevolg van het diepe en zware nationalisme van Peking. Daarnaast is het actieve ondernemen een teken van het volledig inclusieve en onpartijdige culturele traditie, alsook de alles accommoderende humanistische geest. Laat ons samenwerken om de spirit van Peking verder te ontwikkelen en te proberen een gekwalificeerde Pekinger te zijn.

 

 

Gymnastiekleraar: De ceremonie van het hijsen van de vlag is ten einde. Laat ons de directeur van de afdeling Lichamelijke Oefening verwelkomen. Hij zal een onderscheiding aankondigen.

 

Directeur: Iedereen op de plaats, rust. Goed nieuws blijft komen van de “elektronische uitvindingen competitie” voor studenten van de lagere school en in het voorgezet onderwijs in de stad en van studenten in onze school: Han Xinyang, Gao Wei, Wen Tong, Fu Qiang, Feng Enze, Zhao Simeng, Gao Yuting, Zhu Rongfei, Qin Yanan, Sun Nannan, Liu Yinan, Xue Dong en Luo Hongzhi hebben het certificaat van het tweede niveau voor de jonge technicus behaald. Laten we hen feliciteren met een groot applaus. Diegenen die het certificaat hebben behaald, kom alsjeblieft naar voren en de leiders in de school zullen jullie het certificaat overhandigen. Schiet op!

 

(studenten rennen naar het podium)

(marsmuziek speelt; het soort marsmuziek dat wordt gespeeld tijdens het uitreiken van onderscheidingen)

 

Gymnastiekleraar: Iedereen… Opgelet! Op de plaats, rust! Omdat er nog steeds ijs aan de oost- en zuidzijde van de speelplaats ligt, is het dagelijkse rennen voor één dag uitgesteld om blessures te voorkomen.

 

 

Gymnastiekleraar: Nu, opgelet! We verlaten het veld geordend. Studenten aan deze kant gaan na klas zeven van het eerste jaar, die kant gaat naar klas twee van het tweede jaar. Klas zes! Wie heeft jullie verteld dat jullie kunnen gaan? Verlaat het veld geordend! Klas tien; nu volgen alsjeblieft.

 

(studenten verlaten het veld rij voor rij)

 

 

Na de ceremonie wandelen we een beetje rond. Bij de blauw gekleurde hal van de ingang van de school passeren we studenten die net hun lunch bij McDonald’s hebben gehaald.

 

 

GESPREK MET MEVROUW ZHANG

 

 

In een vergaderkamer van de school praten we met mevrouw Zhang, de office manager van de school.

De school heeft ongeveer 1000 studenten verdeeld over vier campussen. 90% van de studenten zijn jongens. De campus die wij bezoeken heeft meer dan 100 leraren.

 

De school is opgericht in 1976 en biedt 9 afstudeerrichtingen; met lessen variërend van economie en recht tot machinebouw en onderhoud. De beste richting van de school is het onderhoud van koelsystemen en airconditioners.

 

 

Alle studenten moeten de basis van elektronica leren, naast hun hoofdvakken, en moeten daar verschillende tests voor doen om certificaten te behalen. Wanneer ze afstuderen hebben ze minimaal een diploma en zijn ze gecertificeerd elektricien. Afgestudeerden kunnen hun studie vervolgen in het hoger beroepsonderwijs of beginnen met werk als elektricien voor een bedrijf of voor instituten zoals de Nationale Luchthaven, het Nationale Museum of het Ministerie van Buitenlandse Zaken.

 

 

Bedrijven zoals Nokia, Philips, Panasonic, Lenovo en de Verboden Stad houden jaarlijks interviews met de studenten. De studenten bereiden zich daarop voor met cursussen voor etiquette. Naast haar administratieve werk verzorgt mevrouw Zhang de etiquette cursussen.

 

In Europa volgt meer dan 50% van de studenten beroepsonderwijs en zijn er speciale scholen voor studenten met moeilijk aanpasbaar gedrag. In China is dit heel anders. In Peking gaat bijna 70% van de studenten naar een universiteit of HBO-instelling, terwijl minder dan 30% een middelbare of lagere beroepsopleiding volgt (er zijn minder banen voor studenten met lager of middelbaar beroepsonderwijs omdat veel van het werk waar ze voor in aanmerking komen wordt uitgevoerd door laagbetaalde migranten).  Voor studenten met problemen zich aan te passen aan het systeem zijn er enkele speciale scholen in China, maar meestal gaan ze naar normale scholen.

 

Vaak zijn studenten in het beroepsonderwijs behoorlijk wild, vooral in de technische scholen waar de meerderheid uit jongens bestaat. Echter, de studenten hier zijn erg gehoorzaam. Mevrouw Zhang vertelt dat de school veel nadruk legt op de morele ontwikkeling en constant studenten betrekt bij activiteiten; waarmee voorkomen wordt dat ze hun emoties uiten in meer radicale vormen.

 

 

Op onze toer door de school passeren we de werkplaats voor het onderhoud van koelsystemen en airconditioners. Veel van de machines zijn op maat gemaakt door de leraren zodat ze goed aansluiten op de behoefte van de studenten. De afstudeerrichting in koelsystemen en airconditioners heeft in het land een goede reputatie en om die reden heeft de overheid ongeveer 20 miljoen RMB in de bouw van de werkplaats gestoken.

 

 

De school accepteert studenten uit het hele land en werkt samen met een school voor beroepsonderwijs in de provincie Zhejiang. Studenten zijn één jaar in Zhejiang en twee jaar in Peking voor hun studie. Het schoolgeld is 2200 RMB per jaar. Studenten met goede cijfers kunnen een beurs krijgen van 4000 RMB per jaar. Studenten uit families met lage inkomens kunnen daarnaast nog eens 500 RMB per jaar krijgen.

 

Na hun afstuderen kunnen studenten in hun eerste baan rond de 1500 RMB per maand verdienen. Zodra ze een contract voor een langere periode krijgen gaat dit omhoog naar 2000 RMB en dit stijgt daarna met de ervaring. Alhoewel de salarissen niet erg goed zijn, zijn de secundaire arbeidsvoorwaarden vaak beter dan die van universitair afgestudeerden. Zo krijgen bijvoorbeeld afgestudeerden die bij het Jing Xi Hotel  zijn gaan werken een kamer in een appartement.

 

Mevrouw Zhang werkt nu vijf jaar voor de school en heeft een basissalaris van 4000 RMB. Als de overheid de school officieel als voorbeeld voor andere scholen zou erkennen, dan zou haar salaris stijgen naar 6000 RMB per maand.

 

 

De meeste studenten in de school zijn tussen de 16 en 18 jaar oud. We bekijken een klas waarin elektronische circuits gemaakt worden om machines te bedienen. Volgens mevrouw Zhang zijn de meeste studenten erg goed in uitvoerend werk en hebben ze geen interesse in cursussen met schriftelijke examens. Dat is de reden waarom ze voor dit beroepsonderwijs hebben gekozen.

 

Een paar jaar geleden was de meerderheid van de ouders niet bereid hun kinderen beroepsonderwijs te laten volgen. Nu het onderwijs in China zich verder ontwikkeld heeft, zijn er meer en meer ouders bereid een school voor hun kinderen te vinden die het best aansluit bij hun mogelijkheden. Dit in tegenstelling tot een school die het best past bij de hoge verwachtingen van de ouders zelf. Deze ontwikkeling heeft het aanzien van het beroepsonderwijs verbetert en het is nu makkelijker voor afgestudeerden om een baan te vinden. Mevrouw Zhang zegt dat hun studenten tegenwoordig populairder zijn bij werkgevers dan universitair afgestudeerden.

 

 

 

Switch to our mobile site