
Een britse band gaf een optreden op het Chinees Nieuwjaar’s festival in Chaoyang Park, Peking. De muziek werd door het publiek niet erg enthousiast ontvangen en de zanger praatte erg veel en lang tussen de nummers. Op een gegeven moment vervreemde hij het publiek nog meer door te onthullen dat “Chinese mensen toch niet zo slecht waren”.
Ondertussen, tijdens al dit gepraat, stond een vrouw van middelbare leeftijd alleen in het publiek met haar ogen gesloten. Langzaam begon ze haar voeten en lichaam te bewegen op, wat leek, haar verbeelding van de muziek die te beginnen stond. Het was duidelijk: ze was klaar om uit haar dak te gaan!

Toen de muziek weer begon leek het alsof ze al in trance was en op de eerste tonen explodeerde ze in een expressieve dans. Binnen een minuut had ze meer dan de helft van het publiek om zich heen verzameld. Met de rug naar de band toegekeerd waren ze nu het publiek van de vrouw die haar solodans uitvoerde.








